::LOVER ROMANCE 1st PART::
จ
คุณเคย…มีความรู้สึก “มีความสุขที่สุดในชีวิตมั้ย?” ผมตอบได้เลยว่าตอนนี้แหละครับที่ผมมีความรู้สึกนั้น
ความสุขที่สุดในชีวิตของผมคืออะไรหน่ะเหรอครับ
๕๕๕ ผมก็...ชักจะเขินแล้วเหมือนกันนะเนี่ยย
ก็........ความสุขที่จะได้รักใครซักคนนึงยังไงหล่ะ
^^
คนที่ผมรักหน่ะ เค้า.....น่ารักมากๆเลยหล่ะครับ
น่ารักจนผมคิดว่าชาตินี้จะหาคนน่ารักขนาดนี้ได้จากที่ไหนอีก
เราคบกันมาได้ซักระยะนึงแล้ว คุณเชื่อมั้ยว่าทุกๆวันของผมมันช่างสดใส
ไม่มีวันไหนที่ผมจะไม่คิดถึงเค้าเลย จะมีก็แต่ รักเค้ามากขึ้นทุกวันมากกว่า...
จากเมื่อก่อนที่ไม่เคยเล๊ยจริงๆครับ
ที่จะมานั่งฟังเพลงรัก ถึงฟังผมก็ไม่เคยจะเข้าถึงพวกมันเลย
พูดถึงขั้นนี้คุณอาจจะคิดว่าผมคงไม่เคยมีความรักรึเปล่า? แต่เปล่าเลยนะ
ผมว่าผมก็เป็นคนนึงที่มีแฟนมาพอสมควรเลย แต่กับคนคนนี้เค้าไม่เหมือนใครไม่เหมือนคนที่ผมเคยคบคนไหน
เค้าทำให้เวลาผมฟังเพลงรักแล้วรู้สึกอินไปกับมัน รู้สึกชอบเนื้อหา
รู้สึกอยากจินตนาการ รู้สึกอยากร้องตาม รู้สึกอยากจะเข้าไปจูบบบคนแต่งซะจริงๆ
หรือที่ใครๆเรียกความรู้สึกนี้ว่า “โดน” นั่นหล่ะครับ
และแล้ว...ที่รักของผมก็ส่งเพลงมาให้ผมฟังชื่อเพลงว่า
เติมไม่เคยเต็ม โอ้โหแม่เจ้า....ไม่ใช่ว่าผมไม่เคยฟังนะ
แต่ไม่คิดจะฟังเพลงพวกนี้เลยต่างหาก
ผมเปิดฟังมันครั้งแรกคุณเชื่อมั้ยครับว่าผมรู้สึกอะไรหลายๆอย่าง
มันเป็นความรู้สึกว่านี่แหละใช่เลย
เค้าคือคนที่เดินเข้ามาเติมเต็มในส่วนที่ขาดหายไปในชีวิของผม
และที่รักของผมก็ส่งมาอีกหลายเพลงเลย ตอนนี้กลายเป็นว่าผมเป็นคนติดฟังเพลงไปแล้วเหรอเนี่ย
ต้องฟังเพลงตอนเล่นคอมฯ ต้องฟังตอนอ่านหนังสือ ต้องฟังตอนไม่รู้จะทำอะไร
ต้องฟังก่อนนอนและก็หลับไปพร้อมกับเพลงนั้นๆ ต้องฟังตอนที่ผม...คิดถึงเค้า......
อา~~ พูดกันมานงนาน มีคัยแอบผมไปอ้วกรึเปล่าเนี่ย ๕๕๕ ทุกคนอาจจะคิดว่าผมเน่าไปรึเปล่านะ
บางคนก็บอกว่าผมหน่ะ เพ้อไปแล้ว ยิ่งคำพูดของเพื่อนๆที่แสนจะ(ปาก)ดีของผม
"รักง่ายๆหน่ะมันก็หน่ายเร็วนะ" ผมเคยเอากลับมาคิดนะ วันนี้ผมเบื่อเค้ารึยัง แล้วเค้าหล่ะเค้าจะเบื่อผมรึยังนะ
ผมนอนคิดอยู่อย่างนั้นทั้งคืน นี่ผมเบื่อเค้าแล้วใช่มั้ย
ทำไมผมถึงไม่มีความคิดถึงเค้าเลยหล่ะ และในทางกลับกัน ผมก็คิดว่า
เค้าคงเบื่อผมแล้วหล่ะ นี่เค้าเบื่อผมแล้วใช่มั้ย ผมคิดทั้งๆที่ไม่มีเหตุผลดลใจอะไรเลย
ทำไมผมต้องคิดแบบนี้ด้วย ทั้งๆที่เค้าก็ยังจะแสนดีกับผม
นายมันบ้าไปแล้วหล่ะ..นิชคุณ ผมบอกกับตัวเอง
ผมหยิบมือถือมาส่งข้อความถึงเค้าบอกให้เค้าฝันดีและผมก็รักเค้าเสมอ
ผมรักเค้าจริงๆนะและก็จะรักตลอดไป... แล้วผมก็ข่มตาให้หลับ เผื่อว่าพรุ่งนี้ตื่นมาจะพบกับเช้าอันสดใส
และลืมความคิดบ้าๆนี่ออกไปซะที แต่เปล่าเลย.......แน่นอนครับ ผมยังคงนอนไม่หลับ เพราะผมได้ยินแต่เสียงอันสดใสที่ผมคุ้นเคยแว่วมาจากส่วนลึกของหัวใจ
ที่คอยถามผมว่า ทานข้าวรึยัง ทำอะไรอยู่ครับ
เล่าเรื่องสนุกๆในชีวิตของเค้าให้ผมฟัง เสียงหัวเราะน่ารักๆนั่น
บอกผมว่าเค้าเป็นห่วงผม บอกผมว่าเค้าคิดถึงผม บอกผมว่า.......
ฮ้า...ววว....ว.ว~ Good
morning ครับแม่^^ ผมเข้าไปสวมกอดแม่จากทางด้านหลัง
แล้วกระซิบที่ข้างหูของแม่ และก็ไม่ลืมที่จะชาร์ตพลังก่อนไปโรงเรียนซะฟอดใหญ่
ก่อนที่จะลงไปเตรียมตัวเพื่อไปโรงเรียน
แต่ทำไมเช้าวันนี้ถึงไม่สดใสเหมือนอย่างเคยเลยนะ หรือว่าฝนจะตก หรือว่าพายุจะเข้า
ทำไมเช้าวันนี้ผมอาบน้ำแล้วรู้สึกไม่สดชื่น
ทำไมแชมพูที่เคยใช้สระผมเป็นประจำถึงไม่หอม ทำไมสบู่ที่เคยใช้ถึงให้ความรู้สึกเหมือนน้ำเหลวๆที่ไม่อยากจะเอามาโดนตัว
ทำไมชุดนักเรียนของผมถึงดูยับจัง ทำไมไดร์เป่าผมมันไม่ร้อนหล่ะ
ทำไมไดร์ยังไงผมก็ไม่เป็นทรง ทำไมอาหารเช้าฝีมือแม่ถึงไม่อร่อยเอาซะเลย ทำไมครับบ
ทำไมมมมม.....
ผมเดินเข้าไปในโรงเรียนด้วยอาการเหม่อลอย
ไม่ใช่ว่าผมไม่รู้สึกตัวนะ ผมรู้สึก รู้สึกดีเลยหล่ะครับ ว่าเหมือนชีวิตของผมมันขาดอะไรไปบางอย่าง
ผมเดินมานั่งที่โต๊ะในโรงอาหารโต๊ะเดิม หยิบไอพอดเครื่องเล็กขึ้นมาฟังเพลง
และเพลงที่ผมฟังค้างอยู่ก็ลอยขึ้นมา มันเป็นเพลงเพลงนึง
ที่อยู่ในอัลบั้มเพลงรักที่ผมไปหาโหลดเอาไว้ฟังเวลาผมคิดถึงเค้า.....
Rhrrrrrr……. เสียงข้อความเข้าดังขึ้นโชว์ให้เห็นข้อความที่เพื่อนรักของผมส่งมา
ว่าแต่ส่งอะไรตั้งแต่เช้าวะคับเพื่อน~~
“สวีสดัด อริณสวุดยามเช้า
ตั้งใจเรียนหล่ะ!! ลั้นลา~~^O^~~” โอ้โหอะไรจะมีความสุขปานนั้นครับพ่อเจย์ปาร์ค ... ผมเลยตอบกลับไปทันทีเลยว่า
“อารมณ์ดีเชียวนะคับเอ็ง
อินเลิฟกับน้องแทมอยู่อ่าดิ๊ ๕๕๕ แต่ความรักของคุณด้งชักจะเริ่มจางแล้วหว่ะคับเจย์”
ผมพิมพ์ตอบไปแบบไม่ได้ใส่ใจอะไรในการพิมพ์ข้อความนั้น
แต่พอกลับมาดูอีกครั้งนี่ผมพิมพ์อะไรไปเนี่ย ความรักเริ่มจางงั้นเหรอ? ผมพิมพ์อย่างนั้นจริงๆนะเหรอ?
ทำไมผม.........
แล้วไม่นานเจย์ก็ตอบกลับข้อความของผม
แต่ผมก็ไม่ได้เปิดอ่านมัน
เพราะสายตาของผมดันไปสะดุดกับข้อความที่ผมยังไม่ได้เปิดอ่าน
มันเป็นข้อความของเมื่อคืนจาก..เค้า.... ที่ส่งกลับมาว่า..
“ด้งคิดถึงคุณจังเลยครับ
นอนหลับให้เต็มอิ่มเลยนะคับ รักคุณตลอดไปนะคับจุ๊บ~” 
แล้วเพลงเพลงนั้นที่เค้าเคยส่งให้ผมฟังก็ดังขึ้น
~~แต่ในวันนี้ทันทีที่เจอะที่ เจอกับเธอ ก็ตอบคำถามคาใจทุกอย่างได้เลยทั้งใจ
ก็คือคนนี้คือเธอนี่หละที่มันขาดหาย ที่ชั้นค้นที่ชั้นหามานาน ที่ชั้นเพ้อที่ชั้นฝันคือเธอ
เพราะเธอเท่านั้นที่จะเติ มสิ่งที่มันขาดหายให้สมบูรณ์~~~
ถึงตอนนี้แล้วพวกคุณคงจะเดาออกใช่มั้ยครับ
ว่าผมกำลังทำอะไรอยู่ ผมพยายามปาดน้ำตาที่เอ่อล้นขอบตาของผมออก
ผมพยายามเช็ดมันแต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรให้ดีขึ้นมาเลย ให้ตายเถอะ ผมไม่รู้ว่ามันเป็นความรู้สึกของอะไร
แต่มันเป็นความรู้สึกที่ผม....ทรมานใจเหลือเกิน
ชั้นขอโทษ จางอูยอง ชั้นขอโทษที่คิดอะไรบ้าๆแบบนี้ ชั้นขอโทษ
ขอโทษ...ขอโทษ..... ถึงตอนนี้ชั้นรู้แล้วว่า ชั้นรักนายที่สุด
ขอโทษนะครับที่รักของผม....
“ Hey! GoooooooDDMorning my khun เป็นอะไรไปคับเอ็ง
ฝึกพ่นน้ำออกจากตาตั้งแต่เช้าเลย^^” เอากับมันสิคับ กวนXXได้โล่ขนาดนี้จะมีใครในโลกหล่ะนอกจาก
“สวัสดี
แมวดำขี้เซา^^” ผมตอบกลับมันไปด้วยท่าทีที่สดใสที่สุด
(เท่าทีผมจะทำได้ตอนนั้นนะ) แล้วมันก็บ่นอะไรไม่รู้ที่ผมไม่เข้าใจ ไม่รู้เรื่อง ไม่เข้าหู
ไม่ได้ยิน เพราะผมไม่ได้ตั้งใจฟัง หรือว่า ใจของผมมันลอยไปไหนแล้วก็ไม่รู้~~~
และแล้วตัวขัดอารมณ์ของผมก็เข้ามาอีกคน “เฮ่ นิชหอ เปนไรไปวะคับ?” =
=” ผมยอมรับนะว่ามันเท่ มันใส่อะไรก็ดูเท่ดูแนวไปหมด
แต่ขอโทดเถอะครับเพื่อน ชื่อของผมมันไม่ได้ร้ายแรงขนาดนั้น และตอนที่ผมกำลังด่าปนท่องคาถาเสกหนังควายเข้าท้องมันอยู่นั้น
ไอแมวดำก็ลากผมไปเป็นเพื่อนเติมเงินเข้ามือถือกับมันหน่อย
และเราทั้งสามหนุ่มสามอารมณ์ก็มาหยุดเติมเงินด้วยกันหน้าเครื่องเติมเงิน
ผมคิดว่าไหนๆก็มาและ เติมซักหน่อยก็แล้วกัน
เพื่อให้ซิมของผมอยู่รอดปลอดภัยก่อนที่มันจะโดนตัดอนาคตซะก่อน
ว่าแต่ไอเบอร์อีกเบอร์ที่ผมพึ่งซื้อใหม่นี่มันเบอร์อะไรกันนะ
มันขึ้นต้นด้วย 080 ใช่มั้ย แล้วมันต่อด้วยอะไร
แล้วไม่นานสมองของผมก็คิดเบอร์ๆนึงออกที่ขึ้นต้นด้วย 080
ผมคิดว่ามันน่าจะใช่เบอร์ของผมนะ
“เฮ่~
จะนึกอีกนานมั้ย ตู้มันรอจนผมจะขาวแล้วนะครับเพื่อน” จุนเค เพื่อนมาดเท่ของผมเอ่ยขึ้น
ผมเลยตัดสินใจกดเบอร์ที่ผมคิดว่าใช่นี่แหละ ผมจ่ายเงินไปเรียบร้อย
แต่...ทำไมข้อความมันยังไม่มาหล่ะ ตู้ก็ขึ้นว่าส่งข้อความให้แล้ว
แล้วไหนหล่ะเงินของผม ผมไม่รอช้ารีบกดเบอร์ที่ผมกดไปเมื่อกี๊แล้วโทรออก
ใช่อย่างที่ผมคิดไว้เป๊ะ! มันเป็นเบอร์ของ.....คนที่ผมรัก
และคนที่ผมคิดถึงมากที่สุดในตอนนี้ ผมไม่น่าทำร้ายความรักของเราเลยจริงๆ
เพราะถึงยังไงใจของผม ก็มีแต่เค้า และไม่เคยลืมเค้าไปจากใจเลย ผมรักเค้าจริงๆ คุณเชื่อมั้ยครับ ว่า...
ผมรักเค้าจริงๆ
ณ ชั่วโมงเรียน ดนตรีของผม วันนี้อารย์บอกว่าจะแจกโน้ทเพลงเพลงนึงให้เล่น
เห-ตุ-ผล น่าฟังมากกกกครับ “กุอยากฟัง
พวกมึงเล่นให้กุฟังหน่อย” = =” โอ้โห.....อาจารย์ที่สุดจะประเสริฐของผม
และอาจารย์ก็แจกโน้ทมาที่ผม โน้ทเพลงนี้ชื่อว่า “wishing you ware somehow
here again” โอ้โห.....อะไรมันจะขนาดนั้นครับอาจารย์
ทำไมถึงมาอยากฟังเพลงอะไรแบบนี้ตอนนี้ และอาจารย์ก็เล่าถึงความเป็นมาของเพลง
เล่าเพื่อให้เราเข้าใจอารมณ์เพลงเพื่อให้แสดงออกมาให้ดีที่สุด แต่ตอนนี้สำหรับผม
ไม่ต้องอธิบายผมว่าผมก็เข้าถึงมันแล้วหล่ะ ~ คุณคิดถึงด้งเหลือเกินครับ
คิดถึงเหลือเกินน..........................
และแล้วก็ถึงเวลาที่ดีที่สุดของผม พักเที่ยงงงง~~ ผมทานข้าวด้วยอาการหงอยเหงา ไม่ใช่ว่าขาดเพื่อนนะครับ
แต่ดูพวกมันนั่ง แทคยอน นั่งฝั่งเดียว กับจุนเค ฝั่งผมมีผมนั่งคนเดียวไม่พอนะ
เพราะตอนที่นั่ง แทคยอนเดินเข้ามานั่งเป็นคนแรก แล้วผมก็เดินตามมา
ผมเขยิบเข้ามาข้างใน เผื่อจุนเค จะมานั่งข้างๆผม
แต่มันดั๊นไม่เข้าใจสิ่งที่ผมปรารถนา มันเดินไปนั่งข้างเดียวกับแทคยอน
โดยที่มีสัมภาระของเราสามคั่นระหว่างมันกับแทค แปลว่าตอนนี้
ผมนั่งหันหน้าทานข้าวกับสัมภาระ และมันทั้งสองก็คุยกันอย่างออกรสข้ามคู่ทานข้าวของผม
TT^TT
" วันนี้ทั้งวันเป็นวันที่ผมรู้สึกอะไรหลายๆอย่างในเวลาเดียวกัน
ทั้งเศร้า ทั้งบ้า ทั้งเพ้อ ทั้งซึ้งจนกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ และก็...ทั้งมีความสุข
ที่ผม...ได้รู้ใจตัวเอง..... ว่าผมรักใคร
ผมชอบคำๆนี้ที่สุดเลย รู้มั้ยครับว่าคำว่าอะไร?
ก็คำว่า...... รักกันตลอดไปยังไงหล่ะครับ
^^
ผมสัญญาว่าผมจะรักเค้าตลอดไป
ถึงจะมีวันไหนที่มันไม่ค่อยสดใส แต่ผมคิดว่าเราจะผ่านวันนั้นไปได้
และจูงมือกันออกไป สู่โลกอันสดใสที่มีเพียงแค่เราสองคนอยู่ด้วยกัน
ขอบคุณนะครับ จางอูยอง
ขอบคุณที่ทำให้ โลก ของคุณ เป็นโลกที่มีชีวิตชีวาที่สุด ขอบคุณที่รักกัน
คุณรักด้งนะครับ และสัญญาเลยว่า....จะรักด้งคนนี้ตลอดไป* "
และแล้วสุดที่รักของผมก็โทรเข้ามา
๕๕๕ ผมจะรับดีมั้ย ผมว่าเค้าต้องถามผมแน่นอนว่า ได้เติมตังค์ให้เค้ารึเปล่า
และก็ถูกเป๊ะ ผมไม่รู้จะคุยอะไรกับเค้าดีรู้แต่ว่าแค่ ได้ยินเสียงก็มีความสุขที่สุดแล้วหล่ะครับ!!! ^__<~
by Nichkhun#1 10082009
edit @ 1 Nov 2009 22:49:02 by KHUNDONGROMANCE
